Region Suwalszczyzna

Etnograficzny region Litwy, którego nazwa powstała w XIX w. od leżącego obecnie w Polsce miasta Suwałki, chociaż wcześniej częściej używano określenia Kraj Suduwy (Sūduva) lub Zaniemenie. Do XIII w. te tereny zamieszkiwały plemiona Jadźwingów, nazywane jeszcze Suduwami, stąd inna nazwa Suduwa.Od najazdów krzyżackich bardzo ucierpieli mieszkańcy tych ziem, dlatego po nastaniu pokoju opustoszały tereny zaludniali przybysze ze Żmudzi i Auksztoty, co zmieniło charakter etniczny, chociaż zachowała się pewna odrębność kulturowa. W czasie rozbiorów Rzeczypospolitej Obojga Narodów te ziemie zagarnęły Prusy. Kiedy jednak Prusy zostały pokonane przez Napoleona, większość polskich i litewskich ziem zaboru pruskiego znalazły się w nowo utworzonym Księstwie Warszawskim. Jedną z reform w Księstwie było zniesienie poddaństwa chłopów w 1807 r., co na długie lata uwarunkowało szybszy rozwój gospodarczy i zmiany społeczne Suwalszczyzny, niż pozostającej pod Rosją w większej części Litwy. Po klęsce Napoleona i likwidacji Księstwa Warszawskiego, Suwalszczyzna weszła w skład Królestwa Polskiego, zależnego od Rosji, ale posiadającego własne prawa, co dawało więcej swobód mieszkańcom. 1867 r. utworzono Gubernię Suwalską, stąd rozpowszechniła się nazwa tego kraju Suwalszczyzna.


Suwalszczyzna "Dla oka, duszy i podniebienia"

1 dniowa


Na pograniczu Żmudzi i Suduwy - "szlakiem zamków nadniemeńskich"

1 dniowa

5

W Gubernii Suwalskiej polityka rusyfikacji była o wiele łagodniejsza, na przykład w szkołach nauczano języka litewskiego. Dzięki temu właśnie tam wytworzyła się grupa działaczy, pisarzy i poetów litewskiego odrodzenia narodowego: Jonas Basanavičius, Vincas Kudirka, ks. Antanas Baranauskas i inni.W roku 1918 i Litwa i Polska odzyskały niepodległość. Jednakże Suwalszczyzna była wówczas narodowościowo bardzo zróżnicowana, stała się terenem spornym między Polską i Litwą. Po walkach część znalazła się w Państwie Polskim (Suwałki, Sejny, Puńsk), a część w Litewskim (Mariampol, Preny, Wyłkowyszki, Kalwaria).Litwini z Suwalszczyzny pod względem językowym i etnicznym dzielą się na dwie grupy - kapsów (kapsai) i zanawików (zanavykai).

Do stołu Suwalszczanie podają dużo ziemniaków i mięsa. Najbardziej znane są didžkukuliai, powszechnie zwane cepelinami lub w Polsce kartaczami.


Ludowe stroje na Suwalszczyźnie posiadają cechy z innych regionów Litwy, ponieważ na tym terenie od wieków była większa migracja. Kobiety noszą białe bawełniane koszule o szerokich rękawach, a spódnice w poziome pasy, o ciemnych intensywnych barwach oraz kilka rodzajów kamizelek. Wstęgi i pasy są natomiast jaskrawe. Mężczyźni wkładają jasnego koloru surdut, a pod nim kamizelkę. Kapelusze noszą stosunkowo wysokie o równym szerokim rondzie.

Zainteresowany? Wyślij zapytanie!